திரைப்படப் பாடல் போட்டிக்கு அனுப்பிய பாட்டு

வல்வையூரானின் “நீங்க எழுதுற பாட்டு”

திரைப்படப் பாடல் போட்டிக்கு அனுப்பிய பாட்டு

ஆண்:

           செல்லமே செல்லமே மௌனமா?

கொல்லவே கொல்லவே வேண்டா

மதியைப் பிரியுமா வானம்...

சகியே சொல்வாய்!

பெண்:

                                                                               

         அன்பே!  ஆருயிரே! அனிச்சம் மலர்போல்

நானே... வாடுகிறேன்...

காதலில் விழுந்தேன்

கடுஞ்சொல்ஏனோ?  தீயாய் சுடுகிறதே...ஓ...

திசைதெரியாத மேகமாகியே

விசையின்றி நானே அலைகிறேன்

விதியை எண்ணியே வாழுகிறேன்

            விழிமூடிக் கிடக்கிறேன்

      

ஆண்:

                                                                                     

செல்லமே செல்லமே மௌனமா?

கொல்லவே கொல்லவே வேண்டா!         

மதியைப் பிரியுமா வானம்...

சகியே சொல்வாய்

பெண்:

கண்ணே கனியே மானே மயிலே

எல்லாம் பொய்யா?

இதயத்தையே இடம்மாற்றிய     

திருடா நீயே!  மெய்யே! நீயே

சொல்வாயே வனமாகுதே!  பாலை வனமாகு...தே... ஏ...

ஆண்:

                                                                                                                          பெய்யாய்ச் சீண்டியது மெய்யாக மெய்தான்

      வஞ்சிமலரே உன்னை கெஞ்சுகிறேன்

      கொஞ்சி மகிழ கொஞ்சம் தாராய்?

    

பெண்:

       கொஞ்சநேரத்தில் துடித்தது நெஞ்சமே   

       போதுமே குறும்பு  மாலைதந்து விரும்பு

ஆண்:  

                                                                                                         

         நாணத்தால் நீ சிவந்து

நாயகி நீ விருந்து    

மாலைவரும் வேளைவருமே     விரைந்தே       

ஓலைவருமே...கலங்காதே... மயங்காதே!

    

பெண்:

         சோலையாகுமே நாளும் வாழ்வே

வசந்த காலமினியே...

வாசம் வீசுமினியே                                          

காதல்... பேசும் விழியே    

            காலம்... வாழ்த்துப் பாடும்

ஆண்:

           செல்லமே செல்லமே மௌனமில்ல   

சொல்லவே சொல்லவே வார்த்தையில்ல    

           உள்ளத்தில்  உன்னையன்றி யாருமில்ல

 உள்ளத்தைக் கேட்டுப்பார் பொய்யுமில்ல


பாடல் இசையைக்  கேட்க  கீழே ‘கிளிக்’ செய்யவும். 

திரைப்பாடல் மெட்டு  

-மாறாத அன்புடன்,

 மணவை ஜேம்ஸ்.

    

கவிதைப் போட்டியில் (2015) ஆறுதல் பரிசு பெற்ற என்னுடைய கவிதை...

உலகம் தழுவிய மாபெரும் கவிதைப் போட்டியின் முடிவுகள்-2015

                                                                              

சித்திரை வருடப்பிறப்பை முன்னிட்டு ரூபன் யாழ்பாவாணன் இணைந்துநடத்திய 

 ஆறுதல் பரிசு பெற்றவர்கள்

வரிசையில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட என்னுடைய கவிதை...

இணையத் தமிழே இனி !

பஃறொடை வெண்பா

மணவை ஜேம்ஸ்.

ஆறா வதுபூதம் !  ஆறறிவின் அற்புதம்!

பேறாம்நீ மானிடத்தின் பேராறு கண்டடைந்த

ஆழிநீ என்பேன். அகிலத்தை ஆள்பவளே!

வாழியே எல்லாம் வடித்துத் தருபவளே!

எங்கள் மகாகவிக்குக் கிட்டாப் புதுவார்ப்பு

எங்களுக்குக் கிட்டிட்ட ஈடில்லா மாசத்தி

நீரின்றி யேயமையா ஏதுமே நாட்டினிலே               

நீரிணைப்பாய் அன்புள்ள நெஞ்சத் தவரை

பலதுறை பல்லுறவுப் பெட்டகமாய் இந்த

உலகைச் சமைத்தவளே! உற்றுனில் கற்போம்!

இணையப் பெருவரமே! நீவாழ வாழும்

இணையத் தமிழே இனி!

 

கண்ணீர் இலங்கையாய்க் காட்சிகள் வேண்டாமே!

மண்ணில் புதைந்து மடிந்தது போதுமே!

வென்று மகிழ்ந்தினி வெற்றிக் கொடிகட்டி

என்று விடுதலை என்றைக்குக் காண்போம்?

கனவினில் வாழ்ந்தே கழித்தது போதும்

நனவினில் வாழுகின்ற நாள்வரும் எப்போது?

வாடும் தமிழினத்தின் வாட்டத்தைப் போக்கியே

பாடும் குயில்களெனப் பாரில் மகிழ்ந்து

                                                                 

வலைத்தளம் பற்றுகின்ற வண்ணத் தமிழாய்

கலைத்தனம் மட்டுமின்றி காயம்பட் டோர்க்காய்

இணைப்பாய்த் தமிழனையே ஈழம் கிடைக்க

இணையத் தமிழே இனி!

-மாறாத அன்புடன்,

 மணவை ஜேம்ஸ்.

manavaijamestamilpandit.blogspot.in

  

‘இதயங்கள் சங்கமம்’ - நாடகம்.

‘இதயங்கள் சங்கமம்’

ஆத்ம திருப்திக்காக

                    ஆசிரியர்கள் கடைசிவரை ஆசிரியராகத்தான் இருப்பார்கள்.

ஆனால் அந்த ஆசிரியர்கள்தான் பெரிய வழக்கறிஞர்களையும், 

மருத்துவர்களையும்,  ஐ.ஏ.எஸ்,   ஐ.பி.எஸ். அதிகாரிகளையும்,

பேரறிஞர்களையும் உருவாக்குபவர்கள் என்கிற அரிய பணியைச்

செய்கிறார்கள் என்பதால் நான் ஆசிரியர் பணியை அரும்பணியாக ஏற்று

திருச்சி ஆர்.சி.மேல்நிலைப்பள்ளியில் பணிபுரிகிறேன்.  இருந்தாலும் நான்

படிக்கிற காலத்திலிருந்து இன்று ஆசிரியப் பணி ஆற்றிக்கொண்டிருக்கும்

இன்று வரை நாடகம் போடுவது, கதை எழுதுவது,  நல்லக் கருத்தை வைத்துக்

குறும்படம் எடுப்பது என்பது என் ஆத்ம திருப்திக்காகச் செய்வது.  சமீபத்தில்

 ஓர் இளைஞன் விபத்துக்குள்ளாகி,  மூளைச்சாவு ஏற்பட்ட காரணத்தால்

அவரின் இதயம் தானமாகக் கொடுக்கப்படுகிறது என்கிற கருத்தை மையமாக

வைத்து,  நான் இயக்கிய ‘இதயங்கள் சங்கமம்’ நாடகத்தில் நான் தமிழக

முதல்வர் அவர்களின் வேடமேற்று நடித்தது ஆயிரம் மடங்கு ஆத்ம திருப்தி.

                                                                                                                                   -மணவை.

                                                                                                                     

_________________________________________________________________________________

தமிழாசிரியர் மணவை  ஜேம்ஸ்.

_________________________________________________________________________________

                                                                                                       நன்றி- பாக்கியா(27-3-2009)

கலைஞருக்கு 92-ஆவது பிறந்தநாள் வாழ்த்துகள்

சாதித்த சரித்திரமே!  போராளியின் பூபாளமே!  வாழ்க... வாழ்க...!

 முத்தமிழறிஞர் கலைஞர் அவர்களின்  

92ஆவது பிறந்த நாளுக்கு...

இத்தமிழ்க் கலைஞனின் 

இதயப்பூர்வமான வாழ்த்துகள்

( ‘இதயங்கள் சங்கமம்’ - என்ற என்னுடைய நாடகத்தில் நான் )

-மாறாத அன்புடன்,

 மணவை ஜேம்ஸ்.

manavaijamestamilpandit.blogspot.in
manavaijamestamilpandit@gmail.com

தூது - சிற்றிலக்கியம்

தூது 

        ஒருவர் மற்றொருவரிடத்து மக்களையோ அல்லது அஃறிணைப் பொருள்களையோ தூது அனுப்புவதாக அமைந்த இலக்கியம் ஆகையால் இதற்குத் தூது இலக்கியம்.

         காதலாலோ  துயரத்தாலோ ஆண் அல்லது பெண் தூது அனுப்புவது.
              
         அஃறிணைப் பொருளைத் தூது சென்று வருமாறு அனுப்புவது;  அவர்களிடம் மாலை வாங்கி வருமாறு தூது செல்லும் பொருளிடம் வேண்டுவது. 

                                                           
                ‘பச்சை விளக்கு’ திரைப்படத்திற்காக  கண்ணதாசன்- தூது செல்ல ஒரு தோழி வேண்டி தலைவியின் பாடல்.

தூது செல்ல ஒரு தோழி இல்லையென

துயர் கொண்டாயோ தலைவி                                                  

துள்ளும் காற்று வந்து மெல்ல சேலை தொட

சுகம் கண்டாயோ தலைவி

அன்று சென்றவனை இன்னும் காணவில்லை

என்ன செய்வதடி தோழி

தென்றல் தொட்டதடி திங்கள் சுட்டதடி

கண்கள் வாடுதடி தோழி......................

              ‘பதினாறு வயதினிலே’ திரைப்படத்திற்காக கங்கை அமரன்  அவர்கள் பூவையும் காற்றையும்  குயிலையும் குருவியையும் மயிலையும் பறவைகளையும் தூது விடுகிறார்.   இந்தப் பாடலைப் பாடிய எஸ். ஜானகி அம்மாவுக்கு தேசிய விருதைப் பெற்றுத் தந்தது.
                                                             
                                                              

செந்தூரப் பூவே! செந்தூரப் பூவே! ஜில்லென்றக்  காற்றே!                                           என் மன்னன் எங்கே? என் மன்னன் எங்கே? நீ கொஞ்சம் சொல்லாயோ? செந்தூரப் பூவே! தென்றலைத் தூது விட்டு ஒரு சேதிக்குக் காத்திருப்பேன்! கண்களை மூட விட்டு இன்பக் கனவினில் நான் மிதப்பேன்! கன்னிப் பருவத்தின் வந்தக் கனவிதுவே! என்ன இனிக்கிது அந்த நினைவதுவே! வண்ணப் பூவே! தென்றல் காற்றே!  என்னைத் தேடி சுகம் வருமோ? – செந்தூரப் பூவே! நீலக் கருங்குயிலே! தென்னைச் சோலைக் குருவிகளே! கோலமிடும் மயிலே! நல்ல கானப் பறவைகளே! மாலை வரும் அந்த நாளை உரைத்திடுங்கள்! காலை வழியெங்கும் பூவை இறைத்திடுங்கள்! வண்ணப் பூவே! தென்றல் காற்றே!  என்னைத் தேடி சுகம் வருமோ? – செந்தூரப் பூவே!

கவிப்பேரருவி ஈரோடு தமிழன்பன் - கவிதை.

கவிப்பேரருவி ஈரோடு தமிழன்பன் 

கவிதை இன்று (11.5.2015)  முரசொலி நாளிதழில் வெளிவந்தது.

 பார்வைக்காக:

அண்ணன் காட்டிய வழியில்

கலைஞர் ஊட்டிய மொழியில்

எந்தச் சரிகமபதனிக்குள்ளும்
முடங்கிக்கிடப்பதல்ல மடங்கிக்கடப்பதல்ல
புரட்சிப்பூபாளம்!
சிலந்திவலைக்குள் சிக்கக்கூடியவையல்ல
தந்தை பெரியாரின் கந்தகச் சிந்தனைகள்!
உடையா நடைமுறைச் சிந்தனைகள் அவை
வாழ்வுக்குள் வரமறுக்கும்
கற்பனைக் காவியக்கனவுகள் அல்ல.
வெற்றியின்  முகவரியில் காத்திருக்கும்
வெப்ப வினாக்களின் வெளிச்சவிடைகள்!
கடக்கத் துணிந்தவனுக்குக்
கடலின் எல்லா அலைகளிலும் கதவுகள்
திறந்தே இருக்கும்!
சாதிக்கமுடியாத சாக்கரடீசு-தனது
சந்ததி பெரியார்மூலம் சாதித்துக்கொண்ட
சரித்திரம்தான் திராவிடஇயக்கம்!

அந்தாதி -சிற்றிலக்கிய அறிமுகம்.

அந்தாதி

        அந்தத்தை ஆதியாக வைத்துப் பாடுவது அந்தாதி. முன் பாடப்பட்ட பாடலின் ஈற்றில் உள்ள அடியோ, சீரோ, அசையோ, எழுத்தோ அடுத்த செய்யுளின் முதலாக அமையப் பாடுவது அந்தாதியாகும். 

       அந்தம் (இறுதி) ஆதியாக (முதலாக) வருவதால் இப்பெயர் பெற்றது.

       மூன்று முடிச்சு  திரைப்படத்தில் கவியரசு கண்ணதாசன் அவர்களால் இயற்றப்பட்ட இந்தப் பாடல் அற்புதமான அந்தாதி.  திரைப்பாடலில் வேறு அந்தாதி பாடல் இருந்தால் அறியத்தரலாமே!

வசந்தகால நதிகளிலே வைரமணி நீரலைகள்

நீரலைகள் மிதினிலே நெஞ்சிரண்டின் நினைவலைகள்

 நினைவலைகள் தொடர்ந்து வந்தால் நேரமெல்லாம் கனவலைகள்

கனவலைகள் தொடர்வதற்கு காமனவன் மலர்க்கணைகள்

ஒரு பார்வையின் மௌனம்...! -சிறுகதை.

ஒரு பார்வையின் மௌனம்

(மணவை ஜேம்ஸ்)

பிரியமான கவிஞர் வசந்த லீலாவிற்கு,

               தங்கள் இரசிகன் அழகேசன் எழுதுவது நலம்.  நாடுவதும் அதுவே!

‘கரும்புவில்’ இதழில் இந்த வாரத்தில் வெளியான தங்களின் கவிதையில் நான் மிகவும் இரசித்துப் படித்த வரிகள்,

‘நிலாவே!

 நீ என்ன தோசைகல்லா?

ஒவ்வொரு ராத்திரியும்                 

என்னைச் சுடுகிறாயே!

நீயும்...

என்னைச் சுட்டுக் கொல்லாதே!

 நிலவும் தனிமையில்...

உலவும் வெறுமையில்...

வஞ்சச் சுமைதனை

நெஞ்சம் தாங்குமோ? ’ 

               தங்கள் கவிதைக்கு அப்படியொரு காந்தசக்தி இருக்கிறது...! படிக்கின்றபொழுது அதோடு ஒட்டிக்கொள்கிறேன் என்று சொல்வதா? அல்லது என்னைக் கவர்ந்து கொள்கிறது என்று சொல்வதா? என்றே எனக்குத் தெரியவில்லை! 

              கவிதைக்குள் சோகம் இழையோடுகிறதே! சோகத்தைப் பங்கிடுவதும் சுகம்தானே! ‘நீ’யும் சேர்ந்து என்று நீங்கள் சுட்டு விரலை நீட்டி யாரைச் சொல்கிறீர்கள்?  வரும் கடிதத்தில் விளக்கம் தருவீர்கள் என்று நம்புகிறேன்.

              தங்களின் ஒவ்வொரு கடிதத்தையும் பாதுகாத்து வைத்திருக்கிறேன்.  எனது கடிதத்திற்குத் தவறாமல் பதில் எழுதுவதற்கு எனது நெஞ்சார்ந்த நன்றியைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

                                                                                                        அன்பு நெஞ்சன்,

                                                                                                           க.அழகேசன்.

- கடிதத்தை  உள்வைத்து நாக்கின் எச்சிலைக் கவருக்குக் கொடுத்து ஒட்டினான்.

பெரியாரைச் செருப்பால் அடித்தாயே!

அவர்தான் பெரியார்...!

செருப்பால் அடித்தாயே...!
உன் தாயிடம் கேள்...
உனக்குத் தந்தை யாரென்று...?
யாரென்று தெரியவில்லையென்றால்
அவர்தான் பெரியார்...!


வாழும்போதே...
வண்டியில் போகும்போதே
அவர்படாத செருப்படியா...?

அடியே!  அடி...!
 உனக்காக உழைத்தவர் அவர்தான்...
உனக்குத் தெரியாது...!
அவர்...
வாழும்போது -நீ
வாழ்ந்திருக்க மாட்டாய்...!
அடியே!  அடி...!


பெண்கள் உருப்படியாக-
தேவதாசிமுறையை 
ஒழிக்கப்  பாடுபட்டவருக்குச் செருப்படியா?
அவர் பட்டபாட்டிற்கு...
இன்னும் பலன் கிடைக்கவில்லை!
அடியே!  அடி...!
                                                                   

மூத்திரப்பையை இடுப்பில் கட்டிக்கொண்டு
மூடச்சாத்திரங்களை
மூடச்செய்யப்
பகுத்தறிவு விளக்கேந்தி
பாரெங்கும்  96 வயதிலும்
பம்பரமாய்ச் சுற்றிச் சுற்றிப்
போராடிய வீரனுக்கு...
வீனர்களின் விபரீதம்...!
 நீர்  பார்த்தீரா....?

இவர்களுக்காகத்தானே...
இடஒதுக்கீடு கேட்டாய்...!
இவர்கள் ஒதுங்க இடம் கொடுத்தவனுக்கு...
இவர்கள் ஒதுங்கும் இடம் பார்த்தீரா...?

நாய்கள்கூட-
தன்காலில் படாமல்
நாகரிகமாகச்  சிறுநீர்கழிக்கும்  பார்த்தீரா...?

தந்தை பெரியார்...
நாய்கள் பதினைந்துக்கும் மேல் வளர்த்தாராம்...!
அந்த நாய்கள்...
அவர்   பயணிக்கும்  வண்டியில் பயணிக்கும்...
அரங்கத்தின் கீழே அமர்ந்திருக்கும்...
அந்த நாய்கள்...
நன்றியுள்ள நாய்கள்...!

ஒரு சமயம் கடலூரில் கூட்டத்தை முடித்துக்கொண்டு வீட்டுக்கு ரிக்‌ஷாவில் திரும்பிக் கொண்டிருந்தேன். இன்றுபோலக் கார் வைத்துக்கொள்ளாத காலம் அது, இருட்டு அதிகம் இருந்த இடத்திலிருந்து ஒருவன் என் மீது செருப்பினை வீசினான்; அது எனது ரிக்‌ஷா வின் முன் விழுந்தது. அதனை எடுக்கச்சொல்லிக் கொஞ்சம் தூரம் போனேன். பிறகு யோசனை வந்தது. செருப்பு நல்லதாக இருக்கின்றது; ஒற்றையாக இருந்தால் என்ன பிரயோசனம்! திருப்பிவிடு அந்த இடத்திற்கு இன்னொன்றையும் வீசுவான், அதையும் எடுத்துக்கொள்ளலாம் என்று ரிக்‌ஷாக்காரனிடம் கூறினேன். அவனும் ரிக்‌ஷாவைத் திருப்பிவிட்டான். குறிப்பிட்ட அந்த இடம் போனதும் இன்னொரு செருப்பையும் வீசினான். மிக்க நன்றி! இரண்டு செருப்பையும் வீசியமைக்கு என்று சொல்லிவிட்டு ஜாகைக்குத் திரும்பினேன்.” (விடுதலை-24.03.1973) 


பெரியார் ஒரு சமூகச் சீர்திருத்தவாதி மட்டும் அல்ல ஒரு போராளி ,ஆம்

 மூத்திரப் பையை இடுப்பில் கட்டிக் கொண்டு 96 வயது வரை 

பகுத்தறிவைப்  பிரச்சாரம் செய்த ஒரு போராளி !

-மாறாத அன்புடன்,

 மணவை ஜேம்ஸ்.